تبليغاتX
فریاد زن

فریاد زن

قلبم روشکست وصدای شکستنش رو شنیدم اما بازم بااین حال دنبالش دویدم من چقدر احمق بودم!!!!!!

+نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1391ساعت23:16توسط دختری از دیار ... | |

 

روزی مرد کوری روی پله های ساختمانی نشسته و کلاه و تابلویی را در کنار پایش قرار داده بود. روی تابلو نوشته بود: من کور هستم لطفا کمک کنید. روزنامه نگارخلاقی از کنار او میگذشت نگاهی به او انداخت فقط چند سکه در داخل کلاه بود. او چند سکه داخل کلاه انداخت و بدون اینکه از مرد کور اجازه بگیرد تابلوی او را برداشت آن را برگرداند و اعلان دیگری روی آن نوشت و تابلو را کنار پای او گذاشت و آنجا را ترک کرد.
عصر آنروز روزنامه نگار به آن محل برگشت و متوجه شد که کلاه مرد کور پر از سکه و اسکناس شده است. مرد کور از صدای قدمهای او، خبرنگار را شناخت و خواست اگر او همان کسی است که آن تابلو را نوشته بگوید، که بر روی آن چه نوشته است؟ روزنامه نگار جواب داد: چیز خاص و مهمی نبود، من فقط نوشته شما را به شکل دیگری نوشتم و لبخندی زد و به راه خود ادامه داد.
مرد کور هیچوقت ندانست که او چه نوشته است، ولی روی تابلوی او نوشته شده بود: امروز بهار است، ولی من نمیتوانم آنرا ببینم.

+نوشته شده در چهارشنبه دوم فروردین 1391ساعت22:33توسط دختری از دیار ... | |

سلام

خیلی سعی کردم فراموشت کنم حتی خواستم با ی ادم دیگه باشم تا تورو تا حرفات تا صدات رو فراموش کنم اما نتونستم قداست عشق رو زیر پا بذارم من خیانت بلد نیستم ترجیح میدم با خیالت زندگی کنم تااینکه خیانت کنم

خداخافظ

+نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم اسفند 1390ساعت16:5توسط دختری از دیار ... | |

 

سفر

پس ازلحظه های دراز

بر درخت خاکستری پنجره ام برگی رویید

ونسیم سبزی تار پود خفته مرا لرزاند

وهنوز من

ریشه های تنم رادر شن های رویاها فرونبرده بودم

که براه افتادم

پس از لحظه های دراز

سایه دستی روی وجودم افتاد

ولرزش انگشتانش بیارم کرد

وهنوز من پرتوتنهای خودم را

در ورطه تاریک درونم نیفکنده بودم

که براه افتادم پپس از لحظه های دراز

پرتوگرمی در مرداب یخ زده ساعت اقتاد

ولنگری امد ورفتنش را در روحم ریخت

 وهنوز من در مرداب فراموش نلغزیده بودم

که به راه افتادم

پس از لحظه های دراز

یک لحظه گذشت:

برگی از درخت خاکستری پنجره ام فروافتاده

دستی سایه اش را از روی وجودم برچید

ولنگری در مرداب ساعت یخ بست

وهنوز من چشمانم رانگشوده بودم

که در خوابی دیگر لغزیدم

سهراب سپهری

 

+نوشته شده در پنجشنبه هجدهم اسفند 1390ساعت22:16توسط دختری از دیار ... | |

 

 

سلام دلم برای خودم تنگ شده کاش اون روزای گذشته برگردن کاش من بشم همون که بودم واقعا تنها ی تنهام  ی مرده متحرم ی مرده کامل

+نوشته شده در یکشنبه چهاردهم اسفند 1390ساعت14:40توسط دختری از دیار ... | |

 

 

 

سلام

امروز اصلا خیال دعوا کردن نداشتم باور کنین اصلا حوصله دعوا کردن نداشتم کلی توی خونه کار ریخته بود روی سرم باید همه رو انجام میدادم تازه گرد گیری عیدم هم مونده بود که انجام نداده بودم خلاصه دپرس وافسرده وقتی زنگ خورد :

در مدرسه داشیم با بچه ها حرف می زدیم قرار ومدار امتحان فیزیک فردا رو میذاشتیم که قراربود لغوش کنیم ی مرد حدود 37 یا 39ساله از کنار ما (از وسط جمعیت)رد شد و ی حرف خیلی خیلی زشت زد ی دختره که از بچه های مدرسه بود ومن نمی شناختمش ی جواب خیلی خیلی زشت تر بهش داد مرده ی چند قدمی رفت بعد با یه طرز وحشتناکی قدم برداشت واومد سمت من رسید به من وایساد بد بیراه گفتن من به کلی جا خورده بودم بهش گفتم با منین اقا؟ گفت "اره باتو...ام من اگه ازدواج کرده بودم بچه ام همسن توبود ....خواستم برم داخل مدرسه دیدم کیفم و کشید شروع کرد داد زدن منم دیدم نه این انگارواقعا تنش می خاره کیف وپالتو ام رو انداختم روی زمین رفتم سمتش تا خورد زدمش تا جاداشت زدمش انقدر با پا زده بودم روی صورتش که داشت خون می اومد فکر کنم دماغش شکست کتفش هم یا شکست یا ضرب دید چون وقتی داشتم دستشو می پیچوندم صدای استخونش رو شندیم فقط داد میزدم :بگو غلط کردم بگو غلط کردم  وقتی گفت ولش کردم رفتم سمت پالتو وکیفم از روی زمین برشون داشتم راه افتادم که برم یهو مدیر مدرسه از پشت سر صدام زد :مهتاب وایسا یخ کردم  سر جام خشکم زد اومد سمتم ووایساد جلوم و ی چند لحظه فقط نگام کرد منم سرمو انداخته بودم پایین اماده برای داد وبی دادش که دستشو گذاشت روی شونه ام وگفتم :افرین شیر دختر افرین حلالت اون شیر مادرت حلالت که خودت مردی هستی .... همیشه فکر میکردم چه طوری توی این شهر غریب خودت تنها زندگی میکنی کاش دختر منم وقتی بزرگ شدمثل تومحکم  باشه 

+نوشته شده در پنجشنبه یازدهم اسفند 1390ساعت23:6توسط دختری از دیار ... | |

 

سلام

دیروز با یکی از دوستام داشتیم میرفتیم کلاس موسیقی وسط راه توی کوچه ای که به اموزشگاه میرسید ی دختر بدبخت داشت به ی پسر التماس میکرد که ولش نکنه پسره هم با کستاخی تمام با اون دختر برخورد میکرد  با دیدن اون   صحنه  حالم از خودم بهم خورد  نفسم بالا نمی اومد جلوی چشمام سیاه رفت دف رو دادم به دوستم دست کردم توی کیفم تا اسپری ام رو پیدا کنم  من خاک بر سر اسپری رو توی خونه جاگذاشته بودم دوستم دستم رو گرفت و بردم نشوندم سر پله های ی خونه باور کنید نمی دونم سحر باچه سرعتی رفت سرکوچه و ی اسپری خرید ی چند دقیقه ای همون جا نشستم بعدش پاشدیم رفتیم خونه اگر اون لحظه دستم به اون پسر می رسید خون ش رو میریختم .....

+نوشته شده در سه شنبه نهم اسفند 1390ساعت20:21توسط دختری از دیار ... | |

 

 

 

                                                                                                                                               

امروز زبان داشتیم بچه همه داشتن باهم حرف میزدن احساس می کردم مغزم میخواد ار سرم بزنه بیرون صدامو بردم بالا گفتم :میشه خفه شید لطفا دبیر زبانمون اقای روشن اومد سمتم و باخنده گفت :دختر تو چیزی به اسم اعصاب داری؟معلومه خیلی اعصابت خرابه؟ یکی از اون بچه های نخاله از ته کلاس گفت :اقا این همیشه اعصاب نداره تازه وقتی دعواش میشه ندیدینش !! روشن هم از خدا خواسته درس رو تعطیل کرد وایساد حرف مفت زدن خواستم بحث رو عوض کنم کتاب تست زبان رو از توی کیفم بیرون اوردم و ی تست رو که علامت زده بودم و پیدا کردم گفتم: اقا میشه ی لحظه تشیف بیارین؟ چش و چالش  مزخرفشو میکنه تو هم میگه من ازتو میترسم گفتم :بله؟ازمن!چرا اقا؟؟گفت:بیاسوالت رو بپرس کتابو دادم دستش و وایسادم کنارش تا جوابمو بده برگشته میگه:مهتاب بر اونور تر ؟گفتم اقا چرا؟میگه :خواستی حمله کنی بتونم از خودم دفاع کنم !اگه دبیر زبانم نبود اون کتاب رو میکردم تو حلقش تا بار اخرش باشه سر به سر من بذاره من نمیدونم هم سنشم !هم  قدشم ؟مزحک وایساده با من شوخی کردن وقتی داشت حرف میزد داغ کرده بودم  مطمئنم اگه زنگ نخورده بود ی بلایی سرش می اوردم........                                                                    

توجه: نه من اگه خودمو بکشم دیگه خیالش راحت میشه میخوام وقتی زندگیشو ساخت مثل اوار خراب شم روی سرش می خوام تا اخر عمرش از اینکه بیام سروقتش و بخواد تاوان پس بده ترس توی وجودش باشه من ازش نمیگذرم تا وقتی هم خودم هستم کارمو به خدا واگذار نمیکنم .                                                                                                                                   

+نوشته شده در یکشنبه هفتم اسفند 1390ساعت20:44توسط دختری از دیار ... | |

 

 

 

دیشب داشتم کتابای توی انباری رو مرتب میکردم لای کتابا ی بسته روزنامه پیچ رو پیدا کردم  بسته رو باز کردم داخلش دفترخاطرات دوران ابتدایی وراهنمایی ایم رو پیدا کردم همون جا روی کارتون ها نشستم شروع کردم یه خوندنش واسه ی چند ساعتی برگشته بودم به سالها قبل چقدر خوب بود چقدر شاد بودم ...رسیدم صفحه اخر کاش اون روز دستام میشکست و....(بیخیال)می دونین چی نوشته بودم ؟بادست خط ی بچه سوم راهنمایی اینوتوی صفحه اخرش نوشته بودم                            

...این اخرین برگ این دفتره  نمی دونم شاید صفحات عمر منم باشه اما هر چی باشه من از این زندگی خوشحالم ...راستشو بگم...من من عاشق شدم اره فکر کنم این احساسی که من دارم همون عشق اما کسی که دوستش دارم  چشماش ابی نیست اسب سفید نداره اما در عوضش ی مرده ی مرد که میشه فقط با استواری اسمش، صداش ی زندگی رو ساخت دوسش دارم میدونم مطمئنم کنارم میمونه مطمئنم که تکیه گاهم می مونه می دونی خدا جون وقتی بهش گفتم اگه مامانم اجازه نداد چی گفت؟خداجونم گفتش :الا یا ایهاساقی ادرکسا ولا ونهار که عشق اسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها خداجونم مهربونم گفتش :مهتابم  نترس همیشه پشتتم همیشه تکیه گاهت می مونم قول میدم خدا جون صداش ارومم میکنه خداجونم مرسی از این هدیه قشنگی که وارد زندگیم کردی ......                    

خداجونم فعلا

وقتی به خودم اومدم که اولین قطره اشکم روی صفحه نشست ودستاشو باز کرد که دیگه نبینم چه تفکر پوچ ومزحکی دربارش داشتم کاش اصلا توی انباری نمیرفتم کاش عکسشو لای دفتر نذاشته بودم خدایا می خوای زجرم بدی ؟اره ؟!خدا ،فکر نکن دیگه دوسش دارم همه ی اون عشق همه ی اون علاقه  همه ی اون احساس پاک شده نفرت یک کلمه که تمام وجودمو گرفته  میدونم داغونم میکنه نابود میشم اما قسم میخورم انتقامم رو بگیرم قسم میخورم خونش رو بریزم برام اصلا مهم نیست بعدش چه بلایی سرم میاد فقط میخوام از این نفرت خالی شم  تنها چاره ش هم انتقامه انتقام ....                                                                               

 توجه: من هیچوقت قصاص قبل از جنایت نمی کنم                                                                                              

+نوشته شده در شنبه ششم اسفند 1390ساعت13:50توسط دختری از دیار ... | |

 

 

خواهر                                                                                                                                             

خیز از جا پی ازادی خویش          خواهر من ز چه رو خاموشی                                                                       

خیز از جا که باید زین پس             خون مردان ستمگر نوشی                                                                         

کن طلب حق خود ای خواهر من    از کسانی که ضعیفت خوانند                                                                         

  از کسانی که به صد خیله و فن         گوشه خانه تورا بنشانند                                                                            

تا به کی در حرم شهوت مرد        مایه عشرت ولذت بودن                                                                              

تا به کی همچو کنیزی بدبخت          سر مغرور به پایش سودن                                                                         

باید این ناله خشم الودت        بی گمان نعره وفریاد شود                                                                      

باید این بند گران پاره کنی     تا تورا زندگی ازاد شود                                                                        

 خیزاز جای وبکن ریشه ظلم         راحتی بخش دل پرخون را                                                              

جهد کن جهد کن که تامین کنی        بحر ازادی خود قانون را                                                                

+نوشته شده در پنجشنبه چهارم اسفند 1390ساعت13:12توسط دختری از دیار ... | |